Devi library

সমুখত দুখৰ পৰমান্ন জয়জয় ময়ময় দুপৰৰ ভোজ । বিষন্নবোৰক কোৱা  আমাৰ কাঁহী শুণ্য নহয়, নিৰন্ন নহয়  তাত উপচি আছে  আহা ! পৰমান্ন । যি অন্নৰ সুগন্ধতে ...

অশ্ৰু আৰু অস্ত্ৰ বৰ ওচৰা - ওচৰি  দুটা শব্দ । অস্ত্ৰই অশ্ৰু ৰচে বুলি তোমাৰ মনত থাকে  কিনু অশ্ৰুৱেও যে  অস্ত্ৰ ৰচে  সেই কথা  পাহৰা কিয় ?

মই ভালকৈ চকুৰে নমনা হ'লো চোৱাচোন পোহৰবোৰ সঁচাকৈয়ে গলাৰুপ যেন হৈছেনে ?? বলিকটা দাখনৰ  ধাৰ থকা ফালটোৰ দৰে ?? ক'ৰবাত কিবা এটা  লৰচৰ কৰি...

কি চাই আছা ? আহাঁ আনো এটা দিন  উদং ভৰাল ভৰি যোৱাকৈ  ৰঙা নদীত ডুব দি থকা  গোটে-পাতে এটা দিন । পচা, যাঠী, দা  খোৱালী কোদাল য'ত জি আছে আনা ...

সমীপেষু ....সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়  মৰমৰ সুনীল  কি আৰু লিখিম ! মাজে মাজে ভাব হয়   কোনো অৰ্থ নাই  একোৰেই | শব্দই অৰ্থ বহন নকৰে | তুমি অকা জুইৰ ছব...

তুমি  নিসৰ্গৰ দৰে । নিসৰ্গৰ দৰে তুমি । জলস্ৰোত স্তুতি । চন্দন শাখাৰ বাহ  আৰণ্যিক পাহাৰী  শৰীৰ সুমথিৰা বনৰ ৰ'দ  যেন হাতৰ তলুৱাত !

মোৰ খিৰিকীবোৰ জপাই দিয়া  বহাগ আহিছে, মোৰ দুৱাৰ জপাই দিয়া বহাগ আহিছে,

আগমনি কাহিলি, কাহিলি পৰত কুলিৰ মাত শুনিলে চকু মুদিয়ে কৈ দিব পাৰি বসন্ত আহিছে ।

তোমাৰ তীক্ষ্ণ চাৱনিৰ অৱাক উন্মাদনাই আজিও কঁপাই তোলে মোৰ বুকু, দুটি ওঁঠত ক্ষয় যোৱা সময়ৰ নীলাই তেজৰঙা কৰি তোলে

নিষিদ্ধ ভাৱবোৰ ... মন-মগজুত সোমাই আছে  সহস্ৰ নিউৰনৰ এটা অগ্নিপিণ্ড কেতিয়াবা ই ওলাই আহিব খোজে

তুমি মোৰ চন পৰা কলমৰ ন-স্তবক, নিবৰ ফাঁকেৰে বিৰিঙি বোৱা ক'লা চিয়াঁহীৰ দাগবোৰ হৈ তুমি ভাৱৰ গুটিমালি সিঁচা ।

খুউব প্ৰেম কৰিব মন গৈছে আজি তোমাৰ সৈতে  এক পাৰ ভঙা উন্মাদ প্ৰেম, অহেতুক বন্ধোনৰ বোজা খহাই কৰা প্ৰেম 

বালিৰ ঘৰৰ দৰে উটি গ'ল সকলো তুমি আৰু তোমাক লৈ থকা মোৰ সকলো অহংকাৰ । এটা মৃতদেহৰ দৰেই চেঁচা হৈ পৰিল  আমাৰ সম্পৰ্কৰ গভীৰতা ।

ঘৰমুৱা খোজবোৰ থমকিব খোজে আজি এবুকু অভিমানৰ অহৰহ খকা-খুন্দাত, চিনাকী মুখবোৰত লাগি ৰৈছে সময়ৰ অচিনাকী ভাৱ,

উঠন বুকুখন হঠাৎ হৈ পৰে  কছাইৰ হাতত হালাল হাবলৈ সাজু হোৱা এটি জীয়া মঙহৰ টুকুৰা । হঠাৎ সৰৱ হৈ উঠা হাতখনে  বোৱাই আনে এখন খৰস্ৰোতা তেজৰ নদী,

 নষ্টালজিয়া   ... পুৰণি মদৰ বটলত ভৰাই ৰখা নতুন মদৰ দৰেই মনৰ ঊঁৱলি যোৱা কোঠাবোৰ এতিয়া ঠাঁহ খাই উঠিব ধৰিছে

 হঠাৎ হেৰাই যোৱাৰ বেদনাই যেতিয়া অধীৰ কৰি তোলে মন, আঁজুৰি আনিবৰ মন যায় অতীতৰ সেই ক্ষণবোৰ, ধূসৰ হওঁ হওঁকৈও হব নোখোজা স্মৃতিবোৰে

সাৰেং চৰাইৰ মাত এদিন গভীৰ ৰাতিৰ নিৰ্জনতাত মই শুনিলোঁ মৃতজনৰ শুকান হাড়ৰ মাজৰ পৰা ওলোৱা  এটা চেপা বিননি ।

অব্যক্ত  পানীযুঁৱলিত হাত তিয়াই দিনৰ পিছত দিন । আঙুলিত খুটিয়াই ক'ত যায় সেইবোৰ লীলাৱতী, গৰ্ভৱতী মাছ ? শুহি লৈ যায় নেকি আঙুলিৰে বৈ যাব খোজা...

       বিহু         ১  গাৱৰ গাভৰুবোৰে কালিলৈকে বৈ আছিল পেঁপাৰ মাতটো তাঁতত । অজি সিঁহতৰ ভৰিত নাচনী পথাৰবোৰে  ধূলিৰ জুনুকা আঁৰিছে ।